Για τον πλούτο αυτό, οι μάχες των Εθνών ήταν πολύνεκρες. Εκατόμβες παιδιών, νέων, ενήλικων και γέρων χάθηκαν.
Στα μέτωπα και στις πόλεις. Στα χωράφια και τα βουνά.
Όλα για την τακτοποίηση κάποιων λογαριασμών και την διευθέτηση οικονομικών συμφερόντων που ανήκαν σε διαφορετικές γλώσσες και θρησκείες.


Γράφει ο Αλέξανδρος Τσίγγος*

Και κόντυνε η Ευρώπη. Εκατομμύρια χάθηκαν!
Από το ύψος της, σαν επιφανής του κόσμου, βρέθηκε στον πάτο ανάμεσα στις ηπείρους.
Ο παλιός κόσμος της πάλιωσε ακόμα περισσότερο.

«Όταν τελείωσε η μάχη του Μαραθώνα, που σώθηκε η Αθήνα από όλους τους άνδρες της από αυτό τον τρομερό εισβολέα, επειδή η ελευθερία κερδήθηκε με το αίμα και την ανδρεία όλων των Αθηναίων, διεκδίκησαν και επέβαλαν την Δημοκρατία κι όλοι να έχουν γνώμη για κοινά και να αποφασίζουν από κοινού για αυτά και όχι κάποιοι ολίγοι.»

Αλέξανδρος Τσίγγος

Έτσι μετά από τον τελευταίο φρικτό πόλεμο στην Ευρώπη, οι λαοί, δικαιωματικά ζήτησαν μερίδιο μεγάλο από την νίκη αυτή, που τα κορμιά τους και οι νεκροί τους, έφεραν σαν αποτέλεσμα.

Μερίδιο και στο άπλωμα της Δημοκρατίας και στον πλούτο.

Εκείνοι που κέρδισαν τον πόλεμο, είπαν πως μιας και έγιναν όλα αυτά και πρέπει να βρεθεί μια λύση, θα ήταν καλύτερα να την Ενώσουμε την Ευρώπη, για να μην πολεμούν τα έθνη ανάμεσα τους και ο δικός μας πλούτος, αντί να μας χωρίζει, να μας ενώνει.

Με τον καιρό δε, θα φέρουμε το πράγμα στο ίσο του, σιγά σιγά, πάλι εμείς να γινόμαστε πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Μαζί με την Ένωση θα φτιάξουμε και τους μηχανισμούς που θα το διασφαλίζουν.
Ευγενής σκοπός αν το συλλογιστεί κανείς.
Σε αυτό τον νέο διεθνισμό, οι παλιές ιδέες δεν είχαν θέση. Μια νέα πολιτική φιλοσοφία έπρεπε να επιβληθεί και στο δρόμο της η Πολιτική Ορθότητα απέκτησε όχι μόνο υπόσταση. αλλά και αναγκαιότητα.

Να αναστραφεί όλος ο πολιτισμός της Ευρώπης και οι παραδοσιακές της ρίζες.
‘Οτι γνωρίζαμε μέχρι τότε και ότι δε γνωρίζαμε και με αυτό το πνεύμα της τρέλας και της ελευθεριότητας, των gay parade,και των εύκολων δανείων, της διάλυσης της οικογένειας και της υποτιθέμενης ισότητας των δυο φύλων κ.α.

Κανένας δεν αναρωτήθηκε πως θα επιβληθεί η ισότητα σε ένα σύστημα που παράγει ανισότητα, πως θα επιβληθεί η δικαιοσύνη σε ένα σύστημα που αναπαράγει το δίκιο, πως θα αγαπήσει ο άνθρωπος την φύση και θα γίνει οικολόγος την ώρα που του επιβάλετε να μένει σε άθλιες γκρίζες πόλεις;

Με αυτό το πνεύμα απολίτικο που το σκέπασε η ψευδής ευδαιμονία του δανεισμού, επιβλήθηκε η κόλλα που ένωσε τα Έθνη και χρεοκόπησε τους λαούς της οικονομικά, πολιτικά, πολιτισμικά, ηθικά, ιδεολογικά, κοινωνικά και φιλοσοφικά.

Σε αυτή την τρέλα της κατάργησης των Εθνών, που ίδιο σκοπό είχε με εκείνον της εποχής της ύπαρξης τους, την συσσώρευση δηλαδή του πλούτου σε ακόμα λιγότερα χέρια, θυσιάστηκε η λογική, η έννοια του πολίτη και η τελικά η ίδια η Δημοκρατία.

Όταν ένοιωσαν οι πλούσιοι ότι ήταν πραγματικά δυνατοί, εξαπέλυσαν κατα μέτωπο επίθεση ενάντια τους ανθρώπους και τους λαούς της Ευρώπης.

Οικονομική κρίση και αναχρηματοδότηση των πτωχευμένων τραπεζών τους, πολυτπολιτισμός, πρόσφυγες, υποκουλτούρα από τα ΜΜΕ, φανατικός ισλαμισμός, ψηφιακά συστήματα παρακολούθησης της ζωής τους, όλο περισσότερο ασφάλεια και όλο λιγότερο δημοκρατία.

Οι ειδικοί και οι επιστήμονες στον πρώτο ρόλο ενάντια σε όλους αυτούς τους άμοιρους, που σκάβουν την γη και εργάζονται σε κάθε τέχνη και εργασία, για να σπουδάσουν αυτοί που ήρθαν να ονομαστούν διανοούμενοι.

Και το κεφάλαιο για πρώτη φορά στην ιστορία του, έκανε αυτή την ανίερη συμμαχία με την διανόηση και έβαλε στους κόλπους του το χρήμα και το μυαλό μαζί να δουλέψουν στην καμπούρα του απλού ανθρώπου.

Και είδαμε τους κόκκινους να γίνονται μπλε και τους μπλε κόκκινους και να όλοι μαζί με τους πράσινους, όλους του κομματικούς μηχανισμούς να δουλεύουν παρέα. Όχι μόνο στον τόπο μας αλλά σε όλους τους άλλους τόπους επίσης.

Μα οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι, αυτοί που έχασαν τα λογικά τους με τα τραπεζικά δάνεια και το ξεπούλημα του μέλλοντος τους μέσα από τον δανεισμό, ήρθαν στα συγκαλά τους. Κατέβηκαν σε πορείες με τα παιδιά τους και τος πατεράδες τους.
Το πνεύμα της “παλιάς” Ευρώπης άρχισε να στοιχίζεται απέναντι στην Αυτοκρατορία των Βρυξελλών.

Να γίνεται ανυπότακτο πνεύμα!

Τότε ένας ιός εμφανίστηκε, που υποσχόταν ότι θα πάρει μαζί τους όσο μεγαλύτερο αριθμό ηλικιωμένων γινόταν.

Και είτε μπήκε από ανθρώπινα χέρια είτε όχι μέσα στα κοινωνικά μας σπλάχνα, η Νεα Διεθνής, αποχρωματισμένη, θέλει πολύ μια νέα εκατόμβη στον βωμό της.

Το ίδιο μαρτυρική με τις προηγούμενες. Το ίδιο ανάλγητη.
Τόσο τεράστια στον αριθμό, που της αφαιρεί το ηθικό ανάστημα που την οδήγησε στο να εμφανιστεί, σαν την λύση για την Ειρηνική Ζωή των Εθνών της Ευρώπης.

Γιατί οι γέροι κοστίζουν με τις συντάξεις τους που εργάστηκαν μια ζωή για να τις έχουν.
Γιατί οι γέροι κοστίζουν στην Δημόσια Υγεία.
Γιατί οι γέροι πρέπει να πεθάνουν για να ζήσουν οι νέοι.
Γιατί πρέπει να πεθάνει και εκείνη η Ευρώπη που ακόμα η κλασσική παιδεία και ο πολιτισμός υπάρχει μέσα της.

Για να γίνονται οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι!


*Ο Αλέξανδρος Τσίγγος είναι ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός, σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τόσο της Αθήνας όσο και της Θεσσαλονίκης. Επικοινωνήστε μαζί του στο https://www.facebook.com/AlexandrosTsiggos

Τα άρθρα γνώμης αντανακλούν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών και δεν αποτελούν θέσεις του FreeOpinion.News