Ρομπ Ρέζενμπρινκ: Ένας μεγάλος παίκτης έφυγε από την ζωή

0
85

Ένας μεγάλος παίκτης έφυγε από την ζωή, Ρομπ Ρέζενμπρινκ, 1947-2020, ο εσωστρεφής που σημαδεύτηκε από ένα δοκάρι.

Ο Ρόμπ Ρέζεμπρινκ ήταν το ίδιο καλός με τον Κρόιφ. Ήταν από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών αλλά απέναντι στον Κρόιφ, στην εθνική, είχε σύμπλεγμα κατωτερότητας. Ο χαρακτήρας του ήταν που τον καταδίκασε να βρίσκεται πάντα στη σκιά του Κρόιφ. Ήταν πολύ σιωπηλός τύπος.

Απολάμβανα να τον παρακολουθώ στις προπονήσεις.
Θεέ μου, τι κινήσεις!
Μερικοί παίκτες το έχουν, το λένε ‘’η ομορφιά της κίνησης’. Είναι ο τρόπος που κινείσαι με την μπάλα στα πόδια.
Εκείνου ο τρόπος ήταν τόσο διαφορετικός. Είχε έναν απίστευτο κομψό τρόπο να πασάρει. Ήταν κομψότητα. Όταν το κάνω εγώ είναι κάτι μονοκόμματο. Ένας άνθρωπος κλωτσάει μια μπάλα.
Όταν το κάνει ο Ρόμπι Ρέζεμπρινκ, είναι τέχνη!
Όχι, όχι τέχνη… αλλά κάτι διαφορετικό. Πιο όμορφο, πιο ακριβές. Είναι σαν τον γραφικό χαρακτήρα. Σε μια σελίδα με γράμματα-ορνιθοσκαλίσματα, το παιχνίδι του Ρέζεμπρινκ ήταν τα καλλιγραφικά γράμματα. Όλα με το αριστερό πόδι. Ένας πολύ λιγνός τύπος, γρήγορος με τρομερή επιτάχυνση.
‘’Το φίδι’’, έτσι τον έλεγαν.

Έμοιαζε λίγο με τον Μπεστ, σπουδαίος τεχνίτης και εξαιρετικός ντριμπλέρ. Καλύτερος από τον Πιτ Κάιζερ και τον Βαν Χάνεγκεμ. Διαφορετικός από τον Φαν Μπάστεν, αλλά παίκτης ίδιου επιπέδου. Εξτρέμ που μπορούσε να σημειώσει μέχρι και είκοσι γκολ σε μια περίοδο.(Γιαν Μούλντερ – Ποδοσφαιριστής)

«Ήταν το ίδιο καλός με τον Κρόιφ. Τελείως διαφορετικός όμως. Ο Κρόιφ μέσα στο γήπεδο ήταν προπονητής. Ο Ρέζεμπρινκ ήταν εσωστρεφής. Στην καλύτερη του χρονιά, το 1976, ο Ρέζεμπρινκ ήταν μάλλον ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου.
(Ρέιμον Γκέταλς, προπονητής)

Από τότε που αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο, ο Ρέζεμπρινκ κράτησε ένα απίστευτα χαμηλό προφίλ. Ζούσε στο Όοστζααν, ένα χωριό βόρεια του Άμστερνταμ, σ’ ένα σπίτι που αγόρασε το 1970 και δύσκολα εντοπίζεις.
Ζούσε από τα χρήματα που κέρδισε σαν ποδοσφαιριστής και τα οποία επένδυσε πολύ έξυπνα. Έδινε σπάνια συνεντεύξεις και δεν είχε καμία διάθεση να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.
“Μου αρέσει το ψάρεμα, αλλά όχι κάθε μέρα. Έχω έναν κήπο, ένα σπίτι, μια οικογένεια. Ζω τη ζωή μου. Περνάω καλά και δεν μου αρέσει να κάνω θόρυβο. Διασκεδάζω με τις ανοησίες των περισσότερων σχολιαστών. Μιλούν για το ποδόσφαιρο λες και είναι ακαδημαϊκό ζήτημα, ενώ είναι απλώς ένα παιχνίδι. Πέρα από τις θεωρίες, όλο κι όλο που χρειάζεσαι είναι έντεκα καλοί ποδοσφαιριστές κι ένας προπονητής να τους πει πως θα σταθούν στη σωστή θέση μέσα στο γήπεδο.”

https://www.youtube.com/watch?v=pfB6h6sPcpc

πηγή: Το καφενείο των Φιλάθλων Ηλίας Λυμπερόπουλος

https://www.facebook.com/santeza