“Σκέφτομαι, άρα υπάρχω”; η απλά να Ζω;
Κι αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά από το μεγάλο δώρο της ζωής.
Η έκφραση ” Σκέφτομαι άρα Υπάρχω” είναι η εν συντομία σύνδεση με το Αριστοτελικό ¨Ο άνθρωπος είναι Ον Πολιτικό”.


Γράφει ο Αλέξανδρος Τσίγγος*

Μπορεί να ζει ένας άνθρωπος, να τρέφεται, να αναπνέει, να κάνει έρωτα, να χαίρεται να κλαίει, να πονά και να ηδονίζεται, να αφοδεύει και να κοιμάται. Και όλη του την ζωή να την ζει έτσι.

Χωρίς να Υπάρχει.

Αυτό μπορεί και το ζει και ένα ζώο.
Μπορεί έτσι να ζει κι ένας Σκλάβος
Χωρίς να αποτυπώνει τον εαυτό του στα κοινά και το πέρασμα του στο χρόνο.
Να ιδιωτεύει.

Όμως μπορεί να αναδύεται μέσα από την μια ζωή που του δίνεται και να αρχίζει να Υπάρχει.
Στοχαζόμενος, σκεπτόμενος, πράτων, σε ον κοινωνικοπολιτικό.
Να μετατρέπει την δύναμη των λέξεων σε λόγο και τον λόγο δεμένο στο κοινό καλό και αγαθό, στον δημόσιο βίο του, στα έργα της καλοσύνης και της φρόνησης.
Να αρχίζει να Υπάρχει από ένα άβουλο ζώο του καναπέ, της οικίας, της παθητικότητας, με το να πει:
Ως εδώ!

Δε θέλω άλλο αδικία και οι Άδικοι να πάψουν να αναπνέουν τον δικό μας πολύτιμο αέρα.
Δε θέλω άλλο Κλεψιά, της εργασίας και του ιδρώτα μου και οι Κλέφτες να πάψουν να μοιράζονται τον πλούτο μου.
Δε θέλω Αμορφωσιά και θέλω να Εκπαιδεύομαι, και οι κήνσορες να πάψουν να με εξαπατούν με τις λέξεις τους.
Δε θέλω άλλο πολιτικές γκουβερνάντες, γιατί είμαι άνθρωπος που έχω την ευθύνη για τον εαυτό μου, τους δικούς μου, τα παιδιά μου και θέλω εγώ να διαχειριζόμαι μαζί με τους άλλους σα κι εμένα τα πράγματα του βίου μου, του μέλλοντος μου, της πατρίδας μου, του τόπου μου.
Δε θέλω να είμαι άλλο Σκλάβος και θέλω οι δυνάστες μου να κατρακυλήσουν στο χώμα και κάτω από τα πόδια της Ελευθερίας μου, γιατί κατέκτησα με την ανύψωση του Πνεύματος μου, την καλλιέργεια του Νου μου, την καλοσύνη της Καρδιάς μου, τον στοχασμό και την περίσκεψη το να είμαι Ελεύθερος Άνθρωπος.

Ο Καζαντζίδης σοφά το Υπάρχω το έδεσε μέσα από τον Έρωτα.
Γιατί μέσα από την δύναμη του Έρωτα ο άνθρωπος μπορεί να υπάρξει. Τον έρωτα για μια γυναίκα, για την παιδεία, την λεβεντιά, την Ελευθερία.

Εκεί λοιπόν είναι η διαφορά, ανάμεσα στο ΖΩ και στο ΥΠΑΡΧΩ.
Πριν 200 χρόνια οι άνθρωποι σε αυτό τον τόπο αυτό είπαν
Δε θέλουμε απλά να ζούμε! Θέλουμε να Υπάρχουμε!

Σήμερα, η Ελλάδα και ο Έλληνας απλά ζεί.
Πρέπει ξανά να κοιτάξει το ΥΠΑΡΧΩ!
Να Ζεις και να Υπάρχεις ως Έλληνας και Ελληνίδα.
Μια ζωής έχουμε ο καθένας μας και έναν θάνατο.
Ας την ζούμε έτσι ώστε να αξίζει τον θάνατο μας.


*Ο Αλέξανδρος Τσίγγος είναι ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός, σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τόσο της Αθήνας όσο και της Θεσσαλονίκης. Επικοινωνήστε μαζί του στο https://www.facebook.com/AlexandrosTsiggos

Τα άρθρα γνώμης αντανακλούν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών και δεν αποτελούν θέσεις του FreeOpinion.News