Μία άγνωστη ιστορία, ο εξευτελισμός του Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών, Γερμανού, όχι από τούρκους αλλά από “έλληνες”… Το πρώτο μέρος ΕΔΩ


Γράφει ο Γιώργος Πύργαρης*

Ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών, Γερμανός

“Αφού ανεχώρησαν από το Δροβολοβόν, επήγαν εις την κώμην το Λειβάρτζιον και εκείθεν εις την Δίρβην. Εκεί ο Νικολέτος υποχρέωσε τον ιεράρχην να γράψη γράμμα εις την αδελφήν του Χρυσαυγήν και εις τους λοιπούς συγγενείς του, ότι δήθεν έχειν καλώς και έγραψεν τοιούτον.

Από την Δίβρην ετράβηξαν διά την Γαστούνην, και καθ’ οδόν ανάγκαζαν τον αρχιερέα να παρακολουθή αυτούς πεζός εν καιρώ χειμώνος, πάγων και χιόνων, και εξέθεσαν αυτόν απανθρώπως εις ανηκούστους ταλαιπωρίας και βασάνους διότι οι στρατιώται εβίαζον αυτόν να βαδίζη εις γη λασπώδη ένεκα των πολλών βροχών, και μη δυνάμενος, αγανάκτησε και σταθείς εις το μέσον του δρόμου, έβγαλε το καλυμαύχι του, και υψώσας τας χείρας εις τον ουρανόν, επεκαλέσθη την Θείαν βοήθειαν διά να τον λυτρώση από τας χείρας του μοχθηρού και ασεβούς Νικολέτου.

Γιώργος Πύργαρης Συγγραφέας
Γιώργος Πύργαρης – Συγγραφέας, ιστορικός, ερευνητής

Οι δε στρατιώται βλέποντες τον αρχιερέα τοιουτοτρόπως βασανιζόμενον και αγανακτούντα, εζήτουν απ’ αυτόν συγχώρεσιν, και ένας ένας εξ’ αυτών επλησίαζεν και ασπάζετο την δεξιάν του, αυτός δε ευλόγη και ηύχετο αυτούς λέγων συνάμα ότι αυτοί δεν πταίουν διά ταύτα, διότι είναι άλλων όργανα. Όταν δε ο αρχιερεύςέλεγεν εις τους στρατιώτας την ευχήν της συγχωρήσεως, ο Νικολέτος εχλεύαζεν αυτόν, και προς περισσοτέραν ύβριν και καταφρόνησιν, έβγαλε και αέρας κάτωθεν. Τότε πλέον ο αρχιερεύς, βαρυνθείς και μεγάλως αγανακτήσας, επικαλέσθη κατά του Σοφιανόπουλου την Θείαν εκδίκησιν, και μεταξύ των άλλων καταρών, με τας οποίας εκαταράσθη αυτόν, είπεν και την κατάραν ταύτην. Να ρέψη ο Σοφιανόπουλος και αυτός και τα εντόσθιά του. Ούτως ο Νικολέτος επέρασεν την χώραν της Γαστούνης, και φθάσας εις την πόλιν όπου ευρίσκετο ο Γκούρας, παρέδωκε τον αρχιερέα εις αυτόν.
Μετά δε την παράδοσιν του αρχιερέως, ο Νικολέτος Σοφιανόπουλος ανέβη εις το Χλουμούτσι, διότι εκεί ως είρηται, ήτο διορισμένος Φρούραρχος και μετ’ ολίγου ησθένησεν βαρέως από αιμοραγίαν ισχυράν, ώστε από την αρρώστιαν ταύτην εσάπισαν τα εντόσθια αυτού, και αφού όλος έρεψε μετά δύο ημέρας απέθανεν. Η απληστία του ανθρώπου τούτου εις τα χρήματα ήτο μεγάλη και εφανερώθη αύτη λαμπρά και αλλόκοτος κατά την ασθένειά του. Διότι ενώ ο αδελφός του, ο οποίος ήτο ιατρός ως είρηται, εφρόντιζεν να ιατρεύση το πάθος του, αυτός αντί να λέγη εις τον ιατρόν να προσέχη την θεραπείαν του, εξεναντίας εζήτε ιμερίδιον από τα γένεια του Δεσπότη ως έλεγεν, εννοώντας διά τούτου να δώσουν και εις αυτόν μερίδιον από τα χρήματα, από τα οποία έμελλον να λάβουν ως λύτρα από τον αρχιερέα. Τοιούτον θάνατον έλαβεν ο Νικολέτος Σοφιανόπουλος. Ο δε Γεώργιος Δράκος Σουλιώτης, επίσημος οπλαρχηγός και εγνωσμένο παλικάρι της εποχής εκείνης, μαθών, ότι έφερον εις Γαστούνην τον Αρχιερέα, και τας βασάνους τας οποίας υπέφερεν από τον Σοφιανόπουλον, αμέσως επήγεν εις τον Γκούρα και τον εξανθρώπισεν, υβρίζων αυτόν και τους ανθρώπους του ως ασεβείς, διά την γενομένην προς τον Αρχιερέα καταφρόνησιν και ολίγον έλειψε να μεταχειρισθή και όπλα, αλλ’ ο Γκούρας υπεχώρησεν στον Δράκον και ούτως ελευθερώθη ο Αρχιερεύς…”

Γιάννης Γκούρας

Αυτή ήταν η ανατριχιαστική περιπέτεια του Παλαιών Πατρών Γερμανού.

Κι αν για τους σύγχρονους Έλληνες ο Αρχιερέας έχει συνδεθεί άρρηκτα με την ελληνική επανάσταση και είναι πια ένα ιερό σύμβολο, για κάποιους συγχρόνους του ήταν απλά ένας αντίπαλος που έπρεπε να εξευτελιστεί, να ληστευθεί, να πουληθεί, να αγνοηθεί.

Πραγματικά μένει άφωνος κανείς με την ασέβεια και σκληρότητα που επιδεικνύουν ορισμένοι άνθρωποι δοθείσης ευκαιρίας. Και η ευκαιρία εδώ ήταν ο δεύτερος εμφύλιος, που έδωσε το δικαίωμα σε αρκετούς ‘’λύκους’’ να κάνουν τα δικά τους. Γιατί ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Οι πράξεις του όμως δεν κρύβονται. Κάποτε βγαίνουν στο φως, για να θυμίζουν στους επόμενους, τι σόι θηρίο είναι ο άνθρωπος…

Για την ιστορία δημοσιεύω και το υπόλοιπο της επιστολής του Παλαιών Πατρών Γερμανού όπου ζητά από το υπουργείο θρησκείας να επιστραφούν από τη χήρα πια του Νικολέτου Σοφιανόπουλου, όσα αρπάχθησαν από τον νεκρό πια άνδρα της…

”… περί δε των αρπαγέντων πραγμάτων μου και χρημάτων, και περί όσων άλλων ήρπασαν από τους ανθρώπους μου και από το Μοναστήριον κατά το αντίγραφον του μαρτυρικού όπου ήδη περικλείεται. έδωσα αναφοράν μου εις την Διοίκησιν, ήδη εξέδωκε διαταγήν και το επαρχείον των Καλαβρύτων διά να υποχρεώση τους κληρονόμους του ειρημένου Νικολέτου, να μοι αποδώσωσι τα αρπαγέντα. αφού έφθασεν εκεί η διαταγή και προσεκλήθησαν εις το επαρχείον οι κληρονόμοι, η γυνή του Νικολέτου κρυφίως αναχωρήσασα εκείθεν ήλθεν ενταύθα επί τίνι λόγω ουκ οίδα. λοιπόν ως εκκλησιαστικός καταφεύγω εις το εκκλησιαστικόν δίκαιον κριτήριον, και παρακαλώ να μετακαλεσθεί η ειρημένη γυνή του Νικολέτου και να υποχρεωθή διά να μοι αποδώση όσα διαλαμβάνει το περικλειόμενον κατάστιχον αρπαγέντα ληστρικώς παρά του ανδρός της. εγώ δε θέλω να εξετάσω την αυστηρότητα των περί αρπαγής και παραβιασμού πολιτικών και εκκλησιαστικών νόμων, αλλά μένω ευχαριστημένος να λάβω όσα μου αφήρπασεν ο Νικολέτος κατά την έγγραφονμαρτυρίαν ανδρών ημέρων και αξιοπίστων -μένω μ’ όλον το σέβας.
1825 Δεκεμβρίου 18 Εν Ναυπλίω
ο Πατρών Γερμανός”


*Ο Γιώργος Πύργαρης είναι συγγραφέας, ιστορικός, ερευνητής. Επικοινωνήστε μαζί του στο https://www.facebook.com/profile.php?id=1072712774

Τα άρθρα γνώμης αντανακλούν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών και δεν αποτελούν θέσεις του FreeOpinion.News