Η 31η Μαΐου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος (World No Tobacco Day), με απόφαση που έλαβε το 1988 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), για να υπενθυμίσει στο παγκόσμιο κοινό τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος.

Φτιάξαμε λοιπόν ακόμα μια παγκόσμια μέρα, για να ‘χουμε κάτι να κάνουμε.
Για να βγαίνουν οι δικοί μας ή οι δικοί σας στα κανάλια και να διηγούνται τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος, μέχρι που να γκώσουμε εντελώς και να ανάψουμε ξανά ένα τσιγαράκι. Για να ποστάρουν οι νομαρχαίοι, οι δημαρχαίοι, οι βουλευταίοι στους λογαριασμούς τους τι έκαναν αυτοί και τι δεν έκαναν οι αντίπαλοί τους, για να ‘χουμε να πορευόμαστε και να πουλάμε μούρη γενικώς και ειδικώς και εξειδικευμένως.

Έτσι, καταλήξαμε να φτιάξουμε μια ακόμα παγκόσμια μέρα.
Για να ξεφύγουν κάποιοι απ’ τα ντουμάνια τις ανωνυμίας τους και να θολώσουν μαζικά τα  ανώνυμα ντουμάνια περισσότερο. Να καθηλωθούν, να μείνουν σταθερά εκεί και να νομίζουν κι αυτά ότι κάτι κάνουν.

Κι εκεί που παίρνεις πόζα για να φωτογραφηθείς τραβώντας μια ακόμα θεριακλίδικη  ρουφηξιά, η παγκόσμια μέρα σου βροντοφωνάζει πόσο πασέ είναι η μοιρολατρικά αυτοκαταστροφική σου συνήθεια.

– Ε, άμα είναι πασέ, να το κόψω το ρημάδι. Τι να κάνω;

Σημασία έχει η παγκόσμια μέρα να είναι in fashion και να τηρώ κατά γράμμα τις “εντολές” της.
Όπως για παράδειγμα η παγκόσμια μέρα μνήμης των θυμάτων των τροχαίων ατυχημάτων, που φρίττω και κρατάω ενός λεπτού σιγή στα μουλωχτά, γιατί θα βγω το βράδυ, θα τα πιω και θα σοφάρω στουπί στο μεθύσι, αφού νομότυπος ειμί, αλλά ουχί μαλάκας!

Έτσι κάπως γιορτάζω και την παγκόσμια μέρα κατά του καρκίνου: Φτιάχνω μια μέρα, την παγκοσμιοποιώ και χτυπάω τον καρκίνο στο δόξα πατρί. Ασχέτως αν για μια αξονική σε δημόσιο νοσοκομείο πρέπει να περιμένω ένα εξάμηνο.

Γιορτάζω φυσικά και την παγκόσμια μέρα βιβλίου, για να τα κονομάνε οι βιβλιοπώλες, σε μία χώρα που το 70% του πληθυσμού, μετά το σχολείο έχει διαβάσει μόνο το φυλλάδιο του delivery…

Kαι την παγκόσμια ημέρα φιλιάς γιορτάζω (είναι μια καλή ευκαιρία για ένα reunion, να τα πιούμε, να χαρούμε, να θαφτούμε αναμεταξύ μας), και την παγκόσμια μέρα κατά του διαβήτη, όπου παίρνω ένα διαβήτη και φτιάχνω ένα κύκλο γύρω απ’ τον εαυτό μου και ταμπουρώνομαι.
Και την παγκόσμια μέρα ατόμων με αναπηρία γιορτάζω, αλλά παρκάρω στη θέση που προορίζεται γι’ αυτούς, κι αν είμαι δήμαρχος φτιάχνω δυο πεζοδρόμια στην Ουγκάντα, και την παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος γιορτάζω (εδώ να δεις χορούς και πανηγύρια με πλαστικά μπουκάλια, βολτίτσες με την αμαξάρα μου στο κέντρο και σκουπίδια στην εξώπορτα του γείτονα! Εδώ να δεις επανάσταση για την ανεμογεννήτρια στο χωριό μου! Αφού, ρε φίλε μου, μια χαρά παίζει ο λιγνίτης στην Πτολεμαϊδα, γιατί να χαλάσω το χωραφάκι μου που μπορεί κάποια στιγμή να αξιοποιηθεί, να χτίσω μια βιλάρα μες το δάσος και να την νοικιάσω airbnb?)

Στην παγκόσμια μέρα της γυναίκας να δεις γλέντια και χαρές, που αντιλαμβάνεται κάθε θηλυκό πως αποτελεί μια στερεότυπη ιδιαιτερότητα στο ανθρώπινο είδος, και βγαίνει να γιορτάσει με γαρούφαλο στ’ αυτί και πονηριά στο μάτι, και ξεσαλώνει όπως θα ξεσάλωναν όλα τα οικόσιτα ζώα, αν τους δινόταν ευκαιρία για έξοδο την παγκόσμια μέρα των ζώων.

Κάπως έτσι λοιπόν, για να μην το κουράζω άλλο,  με αυτή την υπεργενικευμένη πεποίθηση αποφάσισα να γιορτάσω και την παγκόσμια μέρα κατά του καπνίσματος σήμερα. Με την προσδοκία ότι ανήκω σε μια ιδιαίτερη ομάδα έχω όλα τα χαρακτηριστικά της ομάδας μου (μπουλούκι ερασιτεχνικό με φαντασιώσεις πρωταγωνιστή δηλάδή): Θα ανάψω το τσιγαράκι μου και θα τραβήξω μια γερή ρουφηξιά για να φουσκώσει το πνευμόνι μου. Ύστερα, θα αδειάσω το τασάκι μου στην άκρη του δρόμου (δεν μου αρέσει καθόλου να μυρίζει τ’ αμάξι τσιγαρίλα).

Έτσι θα συνεχίσω να προχωρώ με σιγουριά στο ένδοξό μου μέλλον.
Και θα γιορτάζω όλες τις παγκόσμιες μέρες.
Με έμφαση στην παγκόσμια μέρα ύπνου, για να συνεχίσω να κοιμάμαι ασφαλής, κουκουλωμένος με μια ιδεολογία που γιορτάζει καθημερινά την παγκόσμια μέρα Αλτσχάιμερ.

 

V… (το v με βου)