Άλλο θα πει Χαλκιδική, μωρό μου, κι άλλο θα πει Χαλκίδα…

Και, κάπως έτσι, “σαν λεμόνι στην πορτοκαλιά” μπερδέψαμε τα “τεμέ”, όπως συχνά πυκνά μπερδεύουμε και τα “τ΄εσέ” και γαία πυρί μειχθήτω… θανούσης γλώττης και ελλείψει ενδιαφέροντος, στάχτη και μπούρμπερη δηλαδή.

Ας ξεκινήσω όμως απ’ τον τεμενά, που ‘χει κι αυτό το ανατολίτικο που με μαγεύει, που ‘χει αυτή την πατριωτική ελληνική μαγκιά του απροσκύνητου, που τα ‘χει πάρει όλα σβάρνα και υιοθετεί όλα τα αδέσποτα κι αφήνει τα δικά του, τα δεσποζόμενα, τα δεσποτικά και όσα αληθώς δεσπόζουν.

Κι ας δω τι είναι ο τεμενάς και πούθε κρατάει η σκούφια του:
Ο τεμενάς λοιπόν, το < τουρκικό temenna προέρχεται από την < αραβική تمن (tamannā)
και σημαίνει υπόκλιση για χαιρετισμό ή σε ένδειξη σεβασμού ή και… δουλοπρέπειας.
(αυτό το τελευταίο, το δουλοπρέπειας, δεν μου άρεσε καθόλου μα καθόλου.)

Ας δω τώρα και πούθε κατάγεται το τέμενος, που είναι ένας χώρος οριοθετημένος (για προσέξτε το αυτό το οριοθετημένος) μέσα στο οποίο λατρευόταν ή λατρεύεται μια θεότητα.
Το τέμενος λοιπόν είναι απλώς μια < αρχαία ελληνική λέξη: τέμενος (είδατε που δεν έχει αλλάξει καθόλου από τότε;) και προέρχεται από το < τέμνω που σημαίνει κόβω, χωρίζω (ενίοτε και οριοθετώ) και άμα λάχει να ξέρεις και γεωμετρία ακουμπώ ή και ενώνομαι με κάτι (σε σημείο).

Στην αρχαία Ελλάδα λοιπόν, τα τεμένη ήταν συνήθως αλσύλλια που περιέκλειαν βωμούς και άλλες κατασκευές για την τέλεση ιερών πράξεων και αποτελούσαν ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της αρχαίας θρησκείας, καθώς μέσα από την οριοθέτηση του χώρου προήλθαν τα ιερά.

Για του λόγου το αληθές, δείτε και τις σημειώσεις του Μεγάλου Δάσκαλου, που έχει φαγούρα στο… tattoo:

,

______________________________________________________________________
*Ο Μεγάλος Δάσκαλος Don Tattoo εντοπίζει λέξεις μάλλον από χόμπι ή από απλή επαγγελματική διαστροφή. Ή… απλώς επειδή …τον Τρώει Το Tattoo

Κι εμένα μου ‘λαχε απλώς να τον γνωρίσω… για να φαγουρίζομαι αενάως……………..